نه مثل هر سال

نویسنده: مولود توکلی

نخودچی ها را درسته قورت میدهم؛

تخمه های کدو را با پوست؛مثل هر سال همین شب.

کسی نمی گوید: “میمونه سر دلت.نجویده نخور مغز بادومم؛ بده برات دون کنم ننه.”

عکست نشسته روی طاقچه؛ بدون ماسک.

پایم داغ می شود زیر کرسی. کپسول اکسیژنت را هنوز برنداشته اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *